De overstap naar nieuwe, duurzame warmtetechnologieën, zoals warmtepompen of warmtenetten, is in volle gang. Vaak wordt deze warmtetransitie benaderd vanuit technische en financiële invalshoeken, maar hoe ervaren bewoners deze verandering in huis eigenlijk? In dit project onderzoeken we de menselijke kant van de energietransitie: een warme transitie.
Net als koken of douchen, is ook verwarmen geen puur technische handeling, maar een sociaal ingebedde praktijk: het hangt samen met dagelijkse routines, gevoelens van comfort, gebruik van ruimtes en persoonlijke gewoontes. Hoe mensen omgaan met warmte omgaan in huis is dus veel meer dan een keuze voor een thermostaatstand.
In dit project analyseren we de sensorische en emotionele aspecten van de overstap naar nieuwe warmtetechnologieën: hoe ervaren mensen deze verandering in huis? Zijn er routines die veranderen, welke emoties spelen een rol in de besluitvorming? En wat speelt mee in het al dan niet omarmen van de nieuwe technologie?
Wat hebben we gedaan?
Binnen dit onderzoek worden interviews gecombineerd met observaties en audiovisuele methoden. We spreken bewoners over de dagelijkse impact van nieuwe warmtetechnologieën, maar interviewen ook installateurs, woningcorporaties, professionals en beleidsmakers. Door hun perspectieven te combineren, krijgen we meer inzicht in hoe beleid en uitvoering beter kunnen aansluiten op de leefwereld van huishoudens.
En waar werken we naartoe?
Voor dit onderzoek werken we niet alleen toe naar wetenschappelijke publicaties, maar zullen we ook een documentaire maken op basis van ons onderzoek. Zo hopen we een bredere doelgroep te bereiken, van bewoners tot installateurs, beleidsmakers en andere professionals.
“[D]aarom vond ik jouw onderzoek ook heel interessant. Ja, hier zitten wij gewoon mee, hier lopen wij tegenaan. […] Bewoners zijn ook zijn dan helemaal niet bezig met dat soort technische aspecten, zijn vooral bezig met oh, ik kan daar dat antieke kastje van oma kwijt en daar doe ik een roze behangetje op de muur.”
Door middel van een documentaire kunnen we de sensorische, affectieve en sociale dimensies van de warmtetransitie zichtbaar en invoelbaar maken—dimensies die in beleidsstukken en technische rapportages vaak onzichtbaar blijven. Zo hopen we bij te dragen aan een warme en inclusieve energietransitie.
